Mga Post

CHAPTER 17 The Task

 BUONG LAKAS kong sinubukan na itulak si Neil pero hindi ko man lang magawa. Masyado siyang malakas para sa akin. “Think what you want to think! I am not stupid to use my body for that scholarship. If you want, you can have it. I don’t need it anyway!” Dinaan ko na lang sa pagsigaw at pagpapakita na hindi ko talaga kailangan ang scholarship. Napaka-stupid nitong pinagtataluhan namin. Baka nakakalimutan nila, Crambell’s Colleges is a school for middle class and high class people. Kaya bakit namin pinagtatalunan ang bagay na ito?! Kung igigiit nila na nagpagamit ako, wala na akong choice kung hindi ang sabihin na pagmamay-ari ko ang building na kinatatayuan nila. Ayaw kong nako-corner ako dahil sa maling hinala. “Prove that what I think is not true, AJ. Not interested in guys like you always say won’t do as an excuse.” Panghahamon ni Neil. Nilakasan niya na rin ang pananalita niya, halata na gusto niyang iparinig sa nakararami ang pag-uusap namin. “Wala akong patutunayan dahil w...
Mag-post ng isang Komento
Magbasa nang higit pa

CHAPTER 16 Neil

 LUMIPAS ANG tatlong buwan, paminsan-minsan ay may nakakasagutan akong walang sense ang mga sinasabi. They keep on saying na nagpagalaw ako kaya napili ako bilang scholar. May iba pang nagsabi na sugar daddy ko ang isa sa tatlong interviewer. “Bigyan niyo na lang ng educational assistance ang mga bungangera na iyan. Dami pang satsat, inggit lang naman!” inis na sabi ko kay Ninong. “That wasn’t the issue, AJ. Ang issue dito ay ang pagpapagamit mo raw. Pangalan mo ang nililinis ko, hindi ang scholarship na iyan.” “Then tell Mr. Garcia to apologize! Kasalanan niya rin naman ito kasi umalis siya imbis na naroon siya at nakaalalay sa mga ini-interview.” Sa mga kababaryo ko na nag-aaral din sa CC, tinatawanan lang nila ang mga kumakalat na tsismis. Sinisisi pa nga nila si Mariel dahil alam nila na ito ang nag-asikaso ng files. And just like that, the hate was diverted to Mariel. Not until one pointed out the scene in the gate where I was talking to Paul. Dito nagsimula ulit na magi...
Mag-post ng isang Komento
Magbasa nang higit pa

CHAPTER 15 Mrs. Yuri Katakori

 IT’S ALREADY dark outside the glass window. And the only thing that could be hear in the CEO’s office were papers and keyboards. Nakikiramdam ako sa paligid, umaasa na may pumuna. Working passed the working hours was a torture for me. Hindi ko naman magawang magreklamo dahil si Fred ang may gusto. At isa pa, sinusunod ko ang mga gusto niya dahil na rin siya ang humaharap sa mga pasaring at iskema na pakulo ni Milady laban sa akin. Hangga’t maari, ayaw kong makaharap ang madrasta. I’ve had enough of my childhood days. And working in the same company was tiring enough. Pasalamat na lang ako at hindi kami madalas magkita. At kung kailangan ay si Paul ang pinapaharap ko sa kanya. And the recent scheme she failed was the personal cheques she issued under my name without my knowledge. Isang malaking pagkakamali para sa isang papaalis na CEO. If this is what it takes to sit in this office, I’d rather give it up. It’s Lyah’s fault. Ni hindi ko nga ma-enjoy man lang ang buhay may-asaw...
Mag-post ng isang Komento
Magbasa nang higit pa

CHAPTER 14 I Don't Understand

 IT WAS past seven in the evening when I woke up. I felt so empty. My stomach, my energy, my brain—are all drained. I started to walk absentmindedly, following the scent of the food. I don’t even remember how I got to the kitchen. The moment I saw the chicken curry, I sat and dug in. “You’re impossible.”  I heard a whisper but a warning voice at my side.  I don’t care. I am hungry. I enjoyed the food until I was full. My life is back! I was about to stand and carry my plate to the sink when I looked around and saw people staring at me.  They were all men! “What the—hmp!”  Just great! I forgot I am in the dȇmons’ lair. Paul glared at me while slowly removing his hand from my bad mouth. I looked at the man sitting at the end of the table. He was wearing a black T-shirt. Ngayon ko lang siya napagmasdan nang mabuti. Nakasuklay nang maayos papunta sa likod ang kanyang itim na buhok, at nasa kaliwang bahagi ang pagkakahati. Singkit ang mata niya na bumagay sa ...
Mag-post ng isang Komento
Magbasa nang higit pa

CHAPTER 13 Master Is Creepy

 I AM RIDING a plane with Mr. Playboy na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam ang totoong pangalan. Mahigpit ang pagkakahawak ko sa armrest. Nang papataas pa lang ang eroplano, ramdam ng buong katawan ko na parang hinihila ako pababa. Parang katulad lang sa tuwing bumabyahe ako sa dagat at malakas at mataas ang mga alon, ang pakiramdam na naiwan ang kaluluwa ko. Kaya kahit ngayon na stable na, hindi pa rin ako maka-get over. “First time?” I didn’t answer. Baka katakot-takot na insulto at pang-aasar ang abutin ko dito kaya matutulog na lang ako.  Humugot ako nang isang malalim na buntong hininga saka pumikit. Hindi namin kasama sina Mr. Old Geezer at Mr. CEO. Tulad ng sabi niya, ipinaalam niya ako kay Ninong. Hapon din nang pumunta siya sa opisina. Sakto naman na nag-uusap kami noon ni Ninong. Sa takot ko, mabilis akong tumakbo at nagtago sa likod niya. Hindi pa ako handa. Naalala ko pa ang sinabi ni Ninong bago niya pakawalan ang kamay ko. “Please take good care of h...
Mag-post ng isang Komento
Magbasa nang higit pa

CHAPTER 12 Consequence

 I took my time walking to Ninong’s office kahit pa sinabihan ako na magmadali. I had this feeling that something wrong will happen again, and I needed to prepare myself. That office is becoming more like a nightmare to me. Napasimangot ako nang makita si Mr. Garcia na nakahalukipkip habang nakasandal sa pinto ng faculty office. Matalim ang tingin niya sa akin. Umiwas na lang ako ng tingin saka patuloy sa paglalakad na tila namamasyal lang. Nang makalapit ako sa pinto ng opisina ni Ninong, nagsalita si Mr. Garcia. “Hindi ka VIP para hintayin. Pasok na.” I hissed. Can’t he just leave me alone? Siya na nga itong may ginawang mali sa akin, siya pa may lakas ng loob na magbunganga. Kakatok na sana ako sa pinto ni Ninong nang lumitaw sa likod ni Mr. Garcia ang mukha ni Mr. Playboy. “It’s ok. She just had a little concert a while ago. Please, Miss Fernandez. Don’t let us wait any longer,” tuloy-tuloy na sabi niya saka sumenyas na pumasok ako sa  faculty  office. Tumalima...
Mag-post ng isang Komento
Magbasa nang higit pa

CHAPTER 11 Congrats

 PRESENT… The whole school turned upside down because of the interview incident. All death glares, cursed words, and backstabbing—ito ang naging kinalabasan ng pagpapahiya sa akin ni Mr. Garcia. Maging sa mga group chat, hot topic ang pangalan ko, and they shamelessly put their own surnames on it. “AJ Nerd.” “Allyah Jane The Shameless Bȋtch.” “AJ Moron.” “Kapag kami, hindi natanggap sa scholarship, mag-empake ka na.” “Petition to cancel Allyah Jane Fernandez.” Hindi ko naman dapat patulan ang schoolmates ko dahil wala silang kasalanan sa akin. Hindi naman sila mag-iisip nang ganito kung walang promotor, pero isang linggo na at wala man lang public apology si Mr. Garcia! Kaya ngayon, magdusa sila! Narito ako sa opisina ni Ninong at marahas na inilapag ang listahan ng mga taong ayaw kong makita sa school. Pagkakaperahan man sila o hindi, I don’t give a fuvk! Tumingala sa akin si Ninong na kasalukuyang nagbabasa ng mga dokumento. Mababakas sa mata niya ang pagtataka. “Do I ...
Mag-post ng isang Komento
Magbasa nang higit pa